Soğuk kış gününde bizimle yaşayamaya başlamıştı evimizde ona sıcacık bir yuva vermiştik. Çok alışmıştık ona. Bu kadar sevgi dolu bir kediyi kim sevmez ki ? Kedi ötesi bir can’dı.
Ama O yok artık.
Kalbimde o kadar yer etmişsin ki, hiç bir şeyin dolduramayacağı bir boşluk açtın.
Doyamamıştım sana. Son defa kallbime saramadım dinleyemedim sevgiyle atan yüreğinin sesini. Bu acımasız dünyada babamdan sonra bir tesellim idin ve gittin hemen terk ettin beni.
Sana sonsuzca hayranlık duyan, bağlı olan bir varlığı kaybediyorsun… Bir sevgili, bir sırdaş, dost, dert ortağını kaybediyorsun.
Alt tarafı bir kedi diyemezsin.
O kadar basit değil kedi aşkı ve kedinin sana kat kat masumca, sana aşkla karşılık vermesine. İnsan ötesi seven tek canlıdır onlar. İnsana örnek olacak kadar bir aşk bir sevgi verirler bize. Gerçek sevmeyi onlardan öğreniriz aslında. Zaten kediler en muhteşem bir sanat eseridir ama onların bize duydukları sevgiye aşka kattıkları ise sevme sanatının en kutsal şeklidir.
Acı her ne sebepten dolayı olursa olsun içini acıtıyorsa, yüreğine saplanıyorsa bir arkadaşı kaybetmenin, bir masum ruhu kaybetmenin acısı gibi bitmeyen bir kederdir bu.
Bitmeyen bir hafta sonu gibidir. Huzurla karışık. Acının vermiş olduğu bir damlacık huzurdur.
Neye acı çektiğini bilmiyormuşsun gibi, bir an neye acı çektiğini unutursun sonra tokat gibi anıların karşında belirir. Anılardır unutamadıklarındır asıl içini acıtan. Acıyı hatırlatır ve unutulmuş hüznün (formülü asla olmayan) matematiği olur adeta…
Her can’ın kaybı bu kadar içini acıtıyorsa onun içindeki bir daha onu görememen, ondan göremeyeceğin sevgidir. Sevginin adı, ayrımı ve tanımı her canlıda aynıdır. Onun dili, sesi, lisanı yoktur. Sessizdir ve dili olmayan sessiz canlılarla sessizce yaşanır o yüzden.
Ve sonra sessiz bir kedere teslim olursun. O gidince…
Bir insanı kaybetmiş gibi çok acı çekiyorum. Meğersem çok sevmişim, çok alışmışım ona çok değer vermişim ona.
Şu sözün güzelliği gibi ;
“Keder, kökeni ne olursa olsun, çok acı verici bir gerçektir. Bir hayvan dostuna
duyulan sevgi ve bağlılık, insan ilişkilerininkine eşit olabilir. Aynı şekilde, bir hayvanın kaybı da aynı derecede yıkıcı
olabilir.”-Joel Morgan